Een vruchtbaarheidsbehandeling na je veertigste

Na het veertigste jaar wordt het voor vrouwen moeilijk om in Nederland nog een vruchtbaarheidsbehandeling te ondergaan. De zwangerschapskans wordt dan zo klein, dat klinieken een leeftijdsgrens stellen van 40, 41, soms 42. In België ligt dat anders. Er zijn succesverhalen van stellen bij wie het toch nog gelukt is. Maar ook verhalen van stellen zonder succes. Hoe dan ook is het belangrijk de kansen, kosten en risico’s af te wegen en je in te dekken tegen een teleurstelling.

Van de vrouwen boven de veertig wordt de helft niet vanzelf zwanger. Dan is er een dubbel probleem. Want vruchtbaarheidsklinieken in Nederland stellen leeftijdsgrenzen. Waar die precies ligt, verschilt per kliniek. Sommige doen de deur dicht als een vrouw 40 is, andere gaan door tot 42, 43 of in een enkel geval 45. De zwangerschapskans is boven die leeftijd te klein geworden.

Dat neemt niet weg dat de behoefte aan vruchtbaarheidsbehandelingen stijgt onder veertigplussers. Zij moeten zelf hun weg vinden, veelal in het buitenland. In Belgische klinieken komen vrouwen ook na hun veertigste in aanmerking voor IVF met hun eigen eicellen. Tot welke leeftijd, dat verschilt per kliniek. Ook in andere Europese landen, zoals Spanje en Frankrijk, zijn privé-klinieken waar tot op hogere leeftijd vruchtbaarheidsbehandelingen worden verricht.

Eiceldonatie is een mogelijkheid voor vrouwen om nog zwanger te worden als ze zelf niet genoeg eicellen meer hebben. Eiceldonatie verhoogt de kans op complicaties tijdens de zwangerschap, zoals hoge bloeddruk en een groeiachterstand van de baby. De verhoogde leeftijd van de vrouw speelt daarbij mee. Daarom stellen Nederlandse gynaecologen de leeftijdsgrens voor wensmoeders op 45. De meeste klinieken trekken de grens echter gelijk met die van vrouwen die met hun eigen eicellen IVF willen ondergaan: 40, 41 of 42.